Mijn daytrip naar de Whitsunday's is niet helemaal de daytrip geworden waar ik op hoopte..
Vroeg in de ochtend werd ik opgehaald door een hele blije meneer in een busje die ons bij de haven afleverde. Na alle zakelijke dingen gingen we op pad en mochten we genieten van het vreselijke blauwe water en de mooie bergen. Al gauw raakte ik aan de praat met Deborah uit Zuid-Afrika en Bianca uit Brazilie. Met deze twee meiden heb ik de rest van de dag doorgebracht, was erg gezellig. Na zo'n 2 uur varen kwamen we aan bij de eerste stop. Een wandeling naar een uitzichtpunt stond op het programma. Aangezien de boot te groot was om naar het strand te varen werden we er met een motorbootje heen gebracht. Het was een supermooie baai en we werden zelfs vergezeld door een ENORME zeeschildpad, met een kleintje, heel dicht bij de boot. Prachtig. Vol goede moed in de boot naar de kust en daar ging het een beetje mis. Ik stapte uit de boot, gleed uit op een rots onder water en crashte met mn knie op de rots. Auw. Nadat ik onder de boot vandaan was getrokken en uit het water was gehesen (je weet wel, zo'n hele sterke knappeaussie die je in 1x overeind trekt.. En nee, heb hem niet meegenomen

) stond ik lichtelijk trillend op het strand. Deborah had ondertussen mijn camera uit mn hand weten te trekken en concludeerde dat mn knie best dik was. En idd.. het zwol in no time enorm op. In combinatie met het bloed wat uit mn schaafwonden kwam zag het er blijkbaar zeer ernstig uit want ik hoorde allemaal ge-oohh en ge-ohnooo om me heen. Nou rustig maar, valt allemaal wel mee. Ik (wijs mens dat ik ben) besloot om maar niet mee te wandelen naar het uitzichtpunt, ondanks het advies van 1 van de crewleden die zei dat ik het beste terug naar de boot kon voor een pleister en dan met de volgende boot terug kon komen voor de wandeling. Terug op de boot kwam de kapitein even kijken hoe het ging en werden mn wonden verzorgd. De kapiteit vroeg wat voor bier ik het liefste wilde.. Uhm geen idee, heeft dit iets met mn knie te maken?? Kwam hij terug met twee koude blikjes bier voor op mn knie hahah. Met mn pootje omhoog heb ik op de boot gewacht tot iedereen terug kwam. Toen het tijd was voor de lunch zei de kapitein dat ik maar mooi moest blijven zitten en dat hij wel wat voor me zou halen. Nou dat heb ik geweten, met een ENORM afgeladen bord kwam hij terug... hahah ik vroeg hem nog: voor hoeveel personen is dat en hoe lang mogen we daar over doen?? Maar erg aardig van hem natuurlijk.
Na de lunch gingen we op weg naar Whiteheaven beach, een prachtig strand met witter dan wit zand. Natuurlijk wilde ik daar ook heen en met hulp van Deborah en Bianca ging dat best lukken. Nadat we ons in de uiterst charmante stingersuits (tegen kwallebeten) hadden gehesen en ik me nog veel charmanter in het water had laten glijden hebben we zo'n 1,5 uur op dat strand doorgebracht. Super komische foto's gemaakt. Niet met mijn camera overigens want die heeft de crash/het zeewater niet overleefd. Deborah ging wel naar het uitzichtpunt en zou foto's voor me maken maar toen de camera niet aan wilde en ze het klepje voor de batterijen opendeed kwam er een kleine middellandse zee uit. Oei.. niet goed.
Na whiteheaven beachgingen we nog naar een andere baai om te snorkelen. Oh oh oh weer prachtig mooi! Veeeeel vissen gezien, een kwal (ieehhhh!! rustig blijven, je hebt een pak aan) en prachtig koraal. Heel lang hield ik het niet vol want ik had toch wel last van mn knie maar heb toch even kunnen genieten! Deborah ging duiken maar baalde daar ontzettend van, met zn 4en hebben ze 6 vissen gezien omdat het heel troebel was enhet koraal was ook niet mooi.
Terug aan wal (ongeveer 19 uur) ging ik met Deborah naar de Mexicaan. Ze vond dat het tijd was voor cocktails, haar meest verschrikkelijke duik ooit en mijn knie + camera waren een hele goede reden. Je hoort mij niet klagen natuurlijk.. Bianca kwam ook nog even en het werd een gezellige avond.
Gisteren ben ik in Mackay aangekomen en heb ik voor het eerst mn jas uit mn backpack gehad! Niet aan, maar toch in mn rugtas. Het hoosde zo nu en dan behoorlijk. Mijn knie is ondertussen veel minder dik en pijnlijk maar een lange wandeling zit er nog niet in. In combinatie met het weer heb ik nog niet veel meer dan de supermarkt, telefooncel, hostelkamer, boekenwinkel en internethok gezien. Maar de dag is nog lang, zo eens kijken of ik de Botanic Gardens kan vinden. De dikke wolken zijn verdwenen en het zonnetje is er weer dus moet goedkomen.

xx